Śnieżnicki Park Krajobrazowy

SZCZYTY GÓRSKIE

PRZYRODA

Śnieżnicki Park Krajobrazowy

Zasięgiem swoim obejmuje grupy gór Złotych, Bialskich i Masywu Śnieżnika. Powierzchnia parku wynosi 28,8 ha, a jego strefa ochronna tzw. otulina 14,9 ha.
W skład Parku wchodzą rezerwaty:
- Śnieżnik Kłodzki,
- Wodospad Wilczki,
- Jaskinia Niedźwiedzia,
- Puszcza Śnieżnej Białki,
- Nowa Morawa.

                                                    Zwierzęta na terenie parku

Hala pod Śnieżnikiem - to rozległa łąka wysokogórska na wysokości 1075-1250 m na zachodnim stoku Śnieżnika ( szlaki z Kletna koło Stronia Śląskiego i Międzygórza ). Występuje tu bogata roślinność. W pobliżu, na Średniaku i na Małym Śnieżniku można spotkać kozice. W XVIII w. łąkę wypasano, a na początku XIX w. zbudowano tu nawet dużą fermę mleczną, tzw. Szwajcarkę. W 1817 r. powstało tutaj schronisko turystyczne.

Schronisko to stoi do dnia dzisiejszego. Oczywiście przebudowywano go i przeprowadzano remonty, ale nadal zachowuje prawdziwą górską atmosferę. Wewnątrz schroniska znajduje się tablica z 1948 r. upamiętniająca 75-lecie Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, pierwotnie umieszczona w wieży widokowej na szczycie Śnieżnika. Z Hali rozciągają się wspaniałe widoki na masyw Czarnej Góry, Rów Górnej Nysy i Góry Bystrzyckie. Tutaj schodzi się kilka długich szlaków pieszych prowadzących z różnych stron Masywu, dlatego też schronisko jest znakomitą bazą dla dwudniowych wycieczek

Śnieżnik w Masywie jest centralnym punktem, od którego we wszystkie strony rozchodzą się grzbiety górskie. Kopuła szczytowa leży powyżej górnej granicy lasu i jest doskonałym miejscem widokowym. Przy dobrej pogodzie można stąd podziwiać Karkonosze, Masyw Ślęży na Przedgórzu Sudeckim i Beskidy. Na skłonach kopuły szczytowej występują rumowiska kamienne, powstałe w epoce lodowej. Śnieżnik był popularny już pod koniec XVIII w. Modne były wycieczki na szczyt Śnieżnika i podziwianie wschodów słońca. W latach 1895-99 wzniesiono tutaj kamienną wieżę widokową w kształcie baszty, o wysokości 33,5 m. Po wojnie nie była należycie zabezpieczona i ponieważ groziła zawaleniem, zdecydowano się na jej wysadzenie w 1973 r. Resztki wieży tworzą dziś kulminację na kopule szczytowej

                                                     Droga na szczyt Śnieżnika


Puszcza Śnieżnej Białki
Rezerwat przyrody, o powierzchni 124,68ha, obejmuje fragment lasu liściastego w pobliżu jego górnej granicy występowania ( okolice Bielic koło Stronia Śląskiego ). Duży kompleks leśny z dala od dróg komunikacyjnych umożliwia bytowanie licznym dużym zwierzętom. Żyje tu jeleń, którego słychać w czasie rykowiska niemal w całej kotlinie. Często można spotkać sarnę, kunę leśną oraz ptaki leśne: jarząbka, cietrzewia, głuszca. Nad rzeką żyją pluszcze w rzece pstrągi potokowe i źródlane. Puszcza obejmuje naturalny las bukowy, w którym zachowały się ponad 150-letnie buki i jawory. Występuje tu również jodła, świerk i stare jarzębiny - relikty starej puszczy sudeckiej.



Góra Igliczna
Jest to wyniosły, stożkowaty szczyt nad krawędzią Masywu Śnieżnika, opadającą do Rowu Górnej Nysy ( szlak z Międzygórza ). Jest to miejsce często odwiedzane ze względu na znajdujące się tutaj sanktuarium Matki Boskiej Śnieżnej. Figurka Matki Boskiej została przywieziona przez wójta Wilkanowa w 1750 r. i umieszczona na dorodnym buku pod szczytem. Uznano ją za cudowną, gdy burza w 1765 r. zniszczyła drzewo nie uszkadzając figury. Od tamtej pory przypisuje się jej także cudowne uzdrowienia. W 1983 r. figurka została koronowana przez papieża Jana Pawła II. Obecny kościółek wzniesiono w latach 1781-82, a w 1821 r. otoczono go krużgankiem.



Puszcza Jaworowa
Jest to dobrze zachowany, pierwotny las mieszany na wierzchowinie i stokach Rudawca (1106 m) i Iwinki (1076 m) - okolice Bielic koło Stronia Śląskiego. W 1963 r. powstał tu rezerwatem przyrody "Puszcza Śnieżnej Białki" o powierzchni124,68 ha. Jego górną część zajmuje świerkowy bór górnoreglowy, niżej rośnie las mieszany bukowo jaworowo-jodłowy. Interesująca jest także flora polan śródleśnych. Okolicy Puszczy Jaworowej są wyludnione, dzięki temu często spotkać tu można sarny, jelenie i dziki.

Nowa Morawa
Rezerwat w dolinie Morawki na stokach Gór Bialskich. Ochroną objęty jest niewielki fragment lasu bukowo-świerkowego, z udziałem jodły i jawora. W podszyciu występuje jarzębina, wawrzynek. W wyższych partiach i w miejscach wilgotnych lasu spotykamy dzwonek szerokolistny, a jeszcze wyżej szarotkę norweską. ( Dojazd: Stronie Śląskie - Bolesławów - Nowa Morawa. ).

                          Granica Państwa ( Nowa Morawa - Stare Mesto )


Przełęcz Puchaczówka
( 864 m n. p. m. ) jest to przełęcz oddzielająca Masyw Śnieżnika od grzbietu Krowiarek. Okolice te były i są nadal miejscem często odwiedzanym przez turystów. Dawniej przełęcz była zaludniona, podchodziły tu zabudowania wsi Sienna ( od wschodu ) i Biała Woda ( od zachodu ) Obecnie jest to teren niemal w całości wyludniony. Znaczenie turystyczne Puchaczówki wynikało z położenia na uczęszczanej drodze z Bystrzycy Kłodzkiej do Stronia Śląskiego, do 1947 r. istniało tu schronisko. Powyżej przełęczy, przy szlaku niebieskim do Międzygórza zachowały się pozostałości "Domku Czarnogórskiego" - Góry mieści się stacja przekaźnikowa TV. Z przełęczy rozciągają się wspaniałe widoki w stronę Gór Złotych i Bardzkich.

Autor strony: Michał Bera 2009